Pielęgnacja domowa i gabinetowa skóry z trądzikiem różowatym.

Trądzik różowaty najczęściej pojawia się między 30 a 50 rokiem życia i najczęściej dotyka kobiety, natomiast najcięższe postacie występują u mężczyzn. Dermatoza ta ogranicza się do skóry twarzy i rozwija się na podłożu zaburzeń naczyniowych i łojotoku. Napadowy rumień twarzy, nieustępujący rumień, grudki/krosty i teleangiektazje to podstawowe symptomy choroby. Pierwszym i najbardziej charakterystycznym objawem trądziku różowatego jest napadowy rumień twarzy i sam ten objaw wystarczy do zdiagnozowania zaburzenia. Osoby z tą postacią trądziku różowatego nawet nie zdają sobie sprawy z tego, że go mają. Dokładna przyczyna tej choroby pozostaje niejasna. Nakładają się na nią głównie czynniki genetyczne. Wśród czynników sprawczych wymienić można, m.in. roztocze Demodex folliculorum (nużeniec bytujący na skórze), infekcje bakterią żołądkową Helicobacter pyroli, stres, światło słoneczne, ekstremalne temperatury. Objawy choroby nasilają się pod wpływem nieodpowiedniej pielęgnacji skóry (kremy nawilżające, środki drażniące, mydła); a także jedzenia, alkoholu i wysiłku fizycznego. Trądzik różowaty może mieć różne postacie od lekkiej do bardzo ciężkiej, dlatego zdiagnozowanie choroby na wczesnym etapie napadowego rumienia może zapobiec progresji i ułatwi leczenie. Aby zapobiec jego rozwojowi należy odpowiednio dbać o swoją skórę i wiedzieć czego unikać i co powinniśmy robić, aby choroba nie postępowała. trądzikowi różowatemu często towarzyszy typ cery wrażliwej. W gabineci powinniśmy się skupić na zabiegach łagodzących podrażnienia i stany zapalne, oraz wzmacniających ściany naczyńkrwionośnych. Bardzo dobre efekty w leczeniu rumienia i teleangiektazji daje terapia intensywnym światłem pulsacyjnym (IPL), oraz pulsacyjny laser barwnikowy (PDL) o długości fali 940nm. Inne sposoby leczenia trądziku różowatego to elektrokoagulacja, krioterapia, jonoforeza, galwanizacja anodowa, naświetlania lampą Solux (światło niebieskie). Bezwzględnie należy unikać mikrodermabrazji. W przypadku cer naczyniowych zabiegi powodujące rozgrzanie tkanek, tj. sonoforeza czy fale radiowe są niewskazane. Pomocna w łagodzeniu rumienia i wzmocnieniu ścian naczyń krwionośnych jest Oxybrazja. Zabiegi łagodzące i wzmacniające naczynia powinny być oparte o preparaty zawierające m.in. wit C, wit PP, escynę, wyciąg z arniki, miłorzębu, oczaru wirginijskiego, bisabolol, d-panthenol, alantoinę. Cera naczyniowa jest bardziej narażona na działanie czynników zewnętrznych (temperatury, słońce, wiatr, zanieczyszczenia), ponieważ jej układ obronny jest osłabiony. Należy też pamiętać o całorocznej ochronie przeciwsłonecznej, unikać sauny, gorących kąpieli, solarium i intensywnego opalania. Bardzo ważnym elementem w pielęgnacji cery naczyniowej jest dieta bogata w kwasy tłuszczowe Omega 3,6 i 9 , produkty z dużą zawartością wit. C, ekstrakt PLE, likopen, wit. D. Należy unikać gorących posiłków, alkoholu, mocnej kawy i herbaty, pikantnych potraw i palenia papierosów. W pielęgnacji domowej używa się kremów odżywczych z wit. K, E, C, z olejem z wiesiołka, kwasem hialuronowym i pantenolem. Należy stosować preparaty hipoalergiczne i bezalkoholowe i nie myć twarzy wodą. Kremy nawilżające mogą powodować podrażnienie skóry naczyniowej. 

Powered by Quick.Cms | Implementation ProjektGraficzny.com